دختر عزیزم(شایدم پسر عزیزم) 28 سالگی مامان تو این گوشه خاورمیانه اینطوری شروع شده که کروناست و یکساله باشگاه نرفتم. 2 بار به کارشناسی ارشد پشت پا زدم. بین موندن و رفتم گیرم. کروناس و زندگی بعضی از آدما مثل مامانت آنلاین شده،یک هفته است دهن داییت و بابایی و مامانیتو سرویس کردم که برام کادو و کیک بخرن

فکر کنم هر مسیری و افتادن هر اتفاقی یکسری عوامل در دسترس و خارج از دسترس برای داره. اون عوامل مثل قوانین حاکم بر طبیعتن.

هر روز یک کار جدید از اونجایی که میدونم اگه خودم رو ول کنم باز میفتم تو دره افسردگی با خودم قرار گذاشتم که هر روز کار جدیدی رو شروع کنم. چه در ابعاد طولانی مدت چه کوتاه مدت. کار جدید که البته خیلی ام جدید نیست پیشرفت تو ورزش جدید یعنی یوگاست. کار جدید دوم پروژه درسم کار بعدی کارم دوست دارم به چیزای